Bir moda yarışmasıyla adını duyuran Nihal Candan, geçen haftalarda 23 kiloya düşerek anoreksiya nedeniyle hayatını kaybetmişti.
30 yaşındaki ünlü fenomenin ölmesiyle birlikte sevenlerini ve ailesini yasa boğmuştu.
Anne Umut Candan, kızının vefatından sonra sık sık sosyal medya paylaşımları yapmaya devam ediyor.
EVLAT ACISI DİNMİYOR!
Umut Candan son olarak yeni bir paylaşım yaparak yürek burktu.
"ÇARESİZLİĞİN EN DİBİNİ GÖRDÜM"
Kızı Nihal Candan'ın fotoğrafını paylaşan anne Candan, "Çaresizliğin en dibini gördüm" diyerek, "Yoruldum Nihal hem de çok yoruldum kuzum benim. Kanadı kırık bir kuş gibi hiç sesin soluğun çıkmadan gittin. Çok gariban ve acı yüklü bir gidişin oldu be çocuğum. İçeri alındığınızda hiçbir şey yapamadım, yemedin, içmedin hiçbir şey yapamadım. Sadece konuştum, konuştum, konuştum ama hiç kimselere sesimi duyuramadım. Çaresizliğin en dibini gördüm Nihal. Beni de al götür hem de tez vakitte olmaz mı?" ifadelerini kullandı.
SON SÖZLERİ ORTAYA ÇIKTI!
Anne Candan geçen gün de Instagram hesabında kızı Nihal Candan'ın kendisine attığı mesajları paylaşmıştı. 30 yaşında hayatını kaybeden ünlü fenomen mesajda, "Anne bazı şeyler içime batıyor, hakkını helal et" ifadelerini kullandığı görüldü.
TEPKİLERE İSYAN ETMİŞTİ!
Umut Candan ablasının ölümünden kısa bir süre sonra Mersin'e gidip denizde görüntülenmesi nedeniyle eleştiri oklarının hedefi olan kızı Bahar Candan için bir açıklama yaparak, sosyal medyada yöneltilen tepkilere adeta feryat etmişti.
"BAHAR'I DA ÖLDÜRMEYE ÇALIŞMAYIN"
Anne Candan paylaşımına, "Fake klavye şövalyeleri ve fake insancıklar okuyun, ve o lağım kokan pis ağzınızı kapatın. Nihal'i öldürdünüz Bahar'ı da öldürmeye çalışmayın.
Siz uzaktan hiçbir gerçeği bilemezsiniz. Candanlar'ın üzerinden prim yapmayı ve iğrenç hayatınıza ortak aramayı bir kesin artık. Bahar'ı da rahat bırakın."
Umut Candan'ın bu paylaşımı kısa süre Instagram da yankı bulmuştu.
"İYİLEŞMEMEK İÇİN DİRETTİ"
Umut Candan kızının ölümü hakkında şu sözleri söylemişti: "Uğraştı ve kaldıramadı. Bir yandan cezaevine girmesi, diğer yanda çok sevdiği eşinin vefasızlığı... O çok hassas yürekli bir kızdı, taşıyamadı. Süreç o kadar hızlı ilerledi ki anlayamadık.
Yememeye başladı tekrar, spor yapıyordu. 'İyiyim' diyordu ama aslında hiç iyi değilmiş. Dört hastane gezdik ama hiçbiri merhem olamadı kızıma. Çünkü bence kendi iyileşmemek için diretti."
Psikolojik destek aldığını belirten anne Candan, ortanca kızı Bahar'ın evlenmesini istediğini belirtti. Bunun sebebini ise şu sözlerle açıklamıştı: "Bahar'ın merhametli, vicdanlı, karakterli, düzgün biri ile evlenip çocuğu olursa Nihal tekrar doğar diye düşünüyorum.
"BAHAR EVLENİRSE NİHAL YENİDEN DOĞAR"
En az dört tane doğurmasını istiyorum. Biliyorum Nihal, muhakkak dönüş yapacak bize o şekilde. Zaten Bahar da kabul etti. Bir an evvel görücü usulü ile evlenmesini istiyorum. Helal süt emmiş biri olsun yeter. Başka da bir kıstasım yok."
"SİZİ ERKEN BIRAKIRSAM BENİ AFFEDİN" DEDİ
Kızının son günlerini anlat Umur Candan, "En son gün zaten konuşamıyordu ama birkaç gün öncesinde veda eder gibi bir hâli vardı. "Beni hiç unutmayın, sizi seviyorum ve hiç suçum yok, sizi erken bırakırsam beni affedin" dedi. Yoğun bakımda son gün ise en son babasıyla göz hareketleriyle konuşmuş.
"KOCASINI ALLAH'A HAVALE EDİYORUM"
Kocası Faruk Çiçek, demiş ki 'Helalleştik'. Onun helalleşecek bir hali yoktu ki. Yaşayan bir ölüyle nasıl helalleşir insan? Onu Allah'a havale ediyorum. Biz iyi insanlardık, kimseye zararımız yoktu." dedi.
"ÇOK GEÇ KALMIŞTIK"
Umut Candan kızı Nihal'in moda programına katıldığından haberi olmadığını söyleyerek, " O yarışma programına bizim rızamız yoktu. Nihal, üniversitede okurken yurttaki arkadaşlarıyla başvurmuşlar ve çok geç kalmıştık biz öğrendiğimizde. Benim kızlarım hukuk okuyan, eğitimli çocuklardı." şeklinde cevap verdi.
NİHAL CANDAN KİMDİR?
Gülnihal Candan, 15 Haziran 1995 yılında Mersin'de doğmuştur. İstanbul Beykent Üniversitesi Hukuk Fakültesi'nde eğitimine devam eden Nihal Candan, bir moda programıyla ünlenmiştir. Aynı yarışmaya katılan 1997 doğumlu Bahar Candan adında bir kız kardeşi vardır.
