Acıyı paylaşmak için yazılmışlardı! Mölln faciasının mektupları 33 yıl sonra belgesel oldu

Tarihler 23 Kasım 1992 gününü gösterdiğinde Arslan ve Yılmaz ailesinin yaşadığı ev ırkçılar tarafından kundaklandı. Kundaklama saldırılarında Yeliz Arslan (10), Ayşe Yılmaz (13) ve Bahide Arslan (51) yaşamını yitirdi. Türkler, acıyı yüreklerinde hissederken dönemin Başbakanı Helmut Kohl, taziye turizmine karşı olduğunu söyleyip cenaze törenine katılmadı.

Mölln şehri, saldırıların ardından ailelere taziyelerini iletmek için çağrıda bulundu. Bunun üzerine yüzlerce kişi, çocuklar, gençler, kurumlar, okullar, dernekler, kamuoyu önderleri, siyasetçiler, ailelere mektuplar yazarak üzüntülerini ifade etti. O mektuplar aileler ulaşmadı. 2019 yılında kundaklamadan yaralı olarak kurtulan dokuz kişiden biri olan İbrahim Arslan, Mölln şehir arşivinde saklanan mektupların varlığından haberdar oldu. Arslan, mektupların teslim edilmesini talep etti, talep yerine getirildi.

Aileye neden ulaştırılmadığı hala bilinmeyen o mektuplar, Köln'deki Göç Belgeleme ve Müzesi (DOMiD) koleksiyonuna dahil edildi. DOMiD o 467 mektubu, kartpostalları, ve resimleri 2021'de dijitalleştirerek arşive ekledi. Ardından söz konusu taziye mektupları, "Die Möllner Briefe" (Mölln Mektupları) adı altında belgesele konu oldu. Berlinli yapımcı ve yönetmen Martina Priessner, İbrahim Arslan'ın bu mektupları keşfini ve üç yazarıyla karşılaşmasını belgesele dönüştürdü, yaşadıkları travmayı beyaz perdeye yansıttı.

Mektubu yazanlardan biri Hamburg'da yaşayan 12 yaşındaki bir kız çocuğuydu. Babasının yabancıları sevmediğini, sürekli yabancılar hakkında kötü konuştuğunu satırlarında anlatmış ve aileye uğur getirmesi amacıyla bir de taş koymuştu. Filmin yapımcısı o dönemin küçük kızını da buldu ve belgeselde konuşturdu.

Ortaya çıkan belgesel, 13 Şubat günü başlayacak olan 75. Berlin Film Festivali'nde (Berlinale) prömiyerini yapacak. Belgesel ardından, 1 Nisan günü başlayacak 42. Uluslararası Kadın Film Festivali Dortmund+Köln'ün (IFFF) açılış filmi olacak. O dönemde var olan dayanışmayı da ortaya koyan filmde rol alan İbrahim Arslan, "Eğer o dönemde toplumdaki bu dayanışma ve taziyelerden haberdar olsaydık, bu bize yardımcı olur ve biraz olsun teselli verirdi" dedi.